به عقیده نویسنده، اصل رعایت تفاوتهای فردی، اصل تدریج در تربیت، اصل ترغیب و اصل تهدید از جمله اصول تربیتی است که در امر هدایت از سوی حضرت ابراهیم(ع) قابل مشاهده است.
در بخش دیگری از این کتاب نیز این مطلب تشریح شده است که حضرت ابراهیم(ع) در امر هدایت از روشهای مستقیم مثل پرسش و پاسخ و جدل و روشهای غیرمستقیم مانند مقایسه، دعا و ایفای نقش استفاده کردهاند و شیوه مشاهده نیز از دیگر روشها در این دعوت است.
به عقیده نویسنده، نکته جالب توجه در شیوههای حضرت ابراهیم(ع)، رویکرد ویژه ایشان به شیوههای غیرمستقیم در جریان دعوت است و این سنخ از شیوهها در دعوت ایشان از اولویت برخوردار است.
نویسنده در فصل پنجم و پایانی نیز به بیان اهداف داستان حضرت ابراهیم(ع) در قرآن کریم پرداخته و الگوسازی در صفات پسندیده شکر، صبر، تولی و تبری، بیان سنن الهی، استنباط احکام به خصوص احکام حج و ایجاد امت واحد اسلامی با محوریت حضرت ابراهیم(ع) را اهداف بیان این داستان در قرآن معرفی کرده است.
منبع:وب سایت خبرگزاری بین المللی قرآن(دسترس پذیر از اینجا)